Knipselkrant Algemeen nieuws Wetenswaardigheidjes Interessante artikelen Boeken

Spieren, gewrichten, sport en blessures Koude, wind, tocht en afkoeling Hoe belangrijk is uw rug? Stress De Achillespees Welke therapieën gebruikt men o.a. in de natuurgeneeskunde? Essentiële vetzuren De tennisarm en de meest effectieve behandeling. De dolfijn als therapeut Betere sportprestaties door het eten van………..paddestoelen? MILANLAB Winterpondjes (Chronische) vermoeidheid Belasting Zweepslag Preventie Bewegen Acupunctuur en sportblessures Lage rugklachten en de fysiotherapeut De Hamstrings. Kijkje in de keuken van de fysiotherapeut Water en sport MS en fysiotherapie Sportief bewegen met artrose "BELASTING" Toen ik onlangs met een collega het symposium "Kinderen en (top) Sport te Rotterdam bezocht werd maar weer eens bevestigd wat ik al jarenlang vermoedde, nl. dat jeugdige sporters (veel te) zwaar belast worden. Voor de goede orde, we bedoelen hier de groep sporters van 16-20 jaar, getalenteerd, tegen het eerste elftal aanzittend, (soms nog) schoolgaand en fysiek vaak nog kind. Mark Wotte, de huidige trainer van de voetbalvereniging Willem II en voorheen trainer van Jong Oranje, schetste zelf het bedenkelijke beeld van een fysieke en mentale belasting die bij een jong talent 4x !!! zo hoog is als bij een "gearriveerde" speler. Hoe komt men nu tot deze waarschijnlijke conclusies? Een jonge speler is vaak nog niet fysiek volgroeid, maar dient wel alle zware trainingsvormen met de grote jongens mee te doen. Een jonge, nog niet "gearriveerde" sporter verzwijgt vaak kleine(of grote) blessures, deze verkleinen immers zijn kansen om in het eerste te komen. Doorspelen met de blessure leidt weer tot (fysieke)overbelasting, terwijl het verzwijgen mentale druk geeft. Een jonge speler neemt (of krijgt)vaak te weinig rust. Vaak traint hij zelfs extra, hij wil immers in het eerste en is bereid hier iets extra’s voor te doen. Verder heeft hij vaak een bijbaantje om een zakcentje te verdienen of moet hij in zijn weinige vrije tijd studeren of naar school. Ook zijn er vaak extra bezoeken aan de fittnessruimte om het nog niet volgroeide lichaam snel(ler) krachtig te maken. Mentaal is er sowieso meer druk, de oudere spelers hebben zich vaak al bewezen, de jongere nog niet; er is vaak geestelijke druk door bijv. een examen op school(de oudere speler heeft dit niet meer) of het rijbewijs moet gehaald worden(de oudere heeft dit al); veelal moet er naast het voetbal aan een carrière gebouwd worden(dit terwijl de oudere spelers vaak al een volwaardige baan hebben en veelal een gezin als rustpunt). Jongere spelers krijgen zelden extra rust van hun trainer/begeleider, oudere spelers(vanwege hun leeftijd) weleens. Jongere spelers gaan, als ze uiteindelijk eens een keertje in het eerste mogen spelen, tot het uiterste om zich te bewijzen, de ouderen spelen vaak veel meer “bekeken” en nemen hun rust, als dat kan, ook in de wedstrijd. Om nog even op de lezing van Mark Wotte terug te komen, de (semi)profs bij Willem II komen qua fysieke en mentale belasting op ± 20 uur per week, de jongere nog niet “gearriveerde” spelers op ± 70!!! uur per week, een aanzienlijk verschil dus, Met sportgroeten, Ton Vonk, fysiotherapeut, werkzaam in het Centrum voor Paramedische Hulp en Alternatieve Geneeswijzen te Maasland.